çok geç artık sevgilim

aÅŸk herÅŸeye raÄŸmen yaÅŸanır diyenlerdenim…………
21 yaşında bi genç kızım.hayatım çok renkli geçmesede yinede güzel geçti herÅŸeye raÄŸmen…aÅŸka inananlardanım…tam gençliÄŸe ilk adım attığım yıllardı bide liseli olunca daha bi baÅŸka oluyo hayat deli dolu…iÅŸte tam o sıralarda karşılıksız bi sevgim vardı bizim mahalleden 1 yıl boyunca öyle sevmiÅŸtim onu.sevmeye devam ederken biriyle tanıştım yolda arkadasla gezerken öyle bi bakıştık
nasıl olduysa muhabbet ettik ve iÅŸte herÅŸey ondan sonra baÅŸladı… çıkmaya baÅŸladık ama aklımda hala karşılıksız sevdam vardı belki onu unuturum düşüncesiyle baÅŸladı herÅŸey… ve öylede oldu unuttum gitti… herÅŸey çok güzel baÅŸladı ilk baÅŸlarda pek alışasamda sonradan ne olduysa bi gün görmesem özlüyodum çok güzel günlerim oldu ayrıldık barıştık ama herÅŸeye raÄŸmen seviduk birbirimizi yada ben onunda beni sevdiÄŸini sanıyodum ama iÅŸte herÅŸey olucağına varsın diye düşünüyodum e bide cahillik zamanları olunca insan önündeki çukuru göremiyodu benimde öyle oldu biliyodum içime doÄŸmuÅŸtu sonumuzun olmayacağı ama vazgeçemiyodum iÅŸte çünkü o bende büyük bi boÅŸluÄŸu doldurmuÅŸtu…çok sevmiÅŸtim ve halada çok seviyorum baÄŸlandıkça baÄŸlanıyordum ondan ayrılıcam diye ödüm kopuyodu 1 yıl kadar çıktık çıkıyoduk ki bigün bana bi telefon geliyo arayan arkadasıydı seninkinin bu haftasonu düğünü var dedi tabi ben o sıra çok uzaklarda memlekete yaz tatiline gitmiÅŸtim iÅŸte o an nasıl oldum gerçekten sevenler bi düşünsün buraya ne kadar yazsam yinede anlatamam o andaki acımı… gitmek uzaklaÅŸmak ölmak istedim ama yapamadım onu son kez görmden ölmeyi göze alamadım sonra ne oldu dersiniz beni aryo ne zaman geliyosun aÅŸkım diyo bana ben ÅŸasırdım acaba bi oyunmu oynanıyo diye ama oyun deÄŸildi tabi telefonda aÄŸzıma geleni saydım aÄŸladım o da aÄŸladı telefonda gelince herÅŸeyi anlatacağım diye benim suçum yok dedi…neyse ben otubuse biniyorum pazar aksamı onunda o aksam düğünü oluyodu ah ne çok isterdim düğünü gidip yüzüne tükürmeyi ama olmadı neyse geldim istanbula ama bomboÅŸ bi hayatın beni bekledini hissederek içimde bundan sonra ne yapsam diyodum ama birdaha sevmemeye yemin etmiÅŸtim halada yeminimi bozmadım 3 yıl geçti evlendi gitti tabi beni aramaları devam etti bende seviyodum biÅŸey diyemiyodum dedim ne zaman mutsuz olursan telefonunu bekliyorum aradı düğünden 2 gün sonra buluÅŸtuk tabi o anda ne o durdurabildi gözyaÅŸlarını nede ben sarılarak aÄŸladık biliyodum yaptığım günah ve ayıptı…anlattı nasıl olduÄŸunu tabi onun bi suçu yoktu gerçekten oda aramızda kalsın ama herÅŸeye raÄŸmen yinede evlenmezdi beddua saydım o yuva sana mezar olsun dedim.. 3 ay sonra annesi vefat etti 1 çocuÄŸu olacaktı fakat oda anne karnında öldü evlerinde hiç huzur olmadı ve beni arayıp ne olur beddunı geri çek hakkını helal et dedi ama asla hala köpek gibi seviyorum ama daha beter olsun ve ÅŸuanda boÅŸanmış ama bidane oÄŸlu var adı da kaan bizim çocuÄŸumuzun ismi olacaktı ama nasip deÄŸilmiÅŸ iÅŸte ÅŸuanda telefonla görüşüyoruz bi sesini duysam yeter umuduyla ama yüzyüze görüşmeye cesaret edemiyorum en iyiside bu belki bundan sonra tekrar beraber olurduk herÅŸeye raÄŸmen kabulümdür ama ben onu artık aileme yakıştıramam babamın boynunu bükemem diye yüreÄŸime taÅŸ basa basa olmaz diyorum çünkü herÅŸey için ARTIK ÇOK GEÇ KALINMIÅž… o da bunun farkında